همان طور که در شکل مقابل مشاهده می کنید در فضای 1 به دلیل غیر مسقف بودن همواره باید از کفپوش های آلومینیوم لاستیک دار یا فرچه دار استفاده کرد. این کفپوش باعث می گردد که ذرات درشت خاک، سنگ و گل و برف در اثر تماس با کفپوش از سطح کفش خارج گردد. در فضای 2 و 3 به دلیل سقف دار بودن می توان از کفپوش موکت دار و یا ترکیب با لاستیک و یا موکت پادری استفاده نمود. این مناطق وظیفه جذب ذرات ریز تر و سنگریزه و رطوبت باقی مانده از مراحل قبلی را به عهده دارند. این یکی از اصولی ترین و صحیح ترین ترتیب قرار گیری زون ها می باشد که این اطمینان را به تردد کننده می دهد که کفش پس از طی این مراحل به راحتی تمیز و مانع انتقال آلودگی به داخل شود.

در این مدل مناطق 1 و 2 در فضای بیرون و منطقه 3 در داخل ساختمان قرار می گیرد. بدین جهت همانند مدل پیشین کفپوش آلومینیومی لاستیک دار یا فرچه دار برای این زون مناسب می باشد. منطقه 2 اگرچه مسقف است ولی به دلیل قرار گیری در محیط بیرون و احتمال خیسی ناشی از برف و باران باید از مدل ترکیبی با پوشش موکت کمتر استفاده نمود.منطقه 3 به دلیل مسقف بودن بستر مناسبی جهت کفپوش آلومینیومی با ترکیب موکت یا موکت پادری باشد. نکته ای باید به آن توجه نمود این است که به دلیل قرار گیری بیشتر مناطق در فضای بیرونی، حتما کفپوش داخل (منطقه 3) باید جنس مناسبی برخوردار باشد. 

در این مدل میتوان مناطق ۱ و ۲ را با هم ترکیب کرد و به جای دو مدل از یک مدل استفاده کرد. بهتر است در این روش برای مناطق ۱ و ۲  موکت آلومینیومی انتخاب نمود. بدیهی است که هرچه عرض کفپوش داخلی یا همان سطح تماس موکت با کفش بیشتر باشد، ورود تمیز تری را برای شما به ارمغان خواهد آورد.

در این روش همه مناطق در فضای داخلی مسقف قرار می گیرند. همانطور که پیشتر اشاره شد ، منطقه ۱ وظیفه جذب ذرات درشت، خاک و گل را بر عهده دارد. منطقه ۲ برای جذب ذرات ریزتر و منطقه ۳ جهت جذب رطوبت باقی مانده میباشد.

در این مدل نیز مانند مدل قبل به دلیل قرار گیری تمامی مناطق در فضای داخلی مسقف میتوان محدودیتی قائل نشد. شما می توانید یا از تمامی مدل های کفپوش بسته به نوع کاربری استفاده کرده یا تنها از کفپوش آلومینیومی با ترکیب موکت و یا موکت پادری استفاده نمایید.